Expositie: Lucian FreudLucian_freud_20_2
Plaats: Gemeentemuseum Den Haag
Bezocht: Zaterdag 12 april

"Uw bestemming wordt vanzelf omgeroepen!" snauwde de Hagenese trambestuurder naar mij op mijn vriendelijke vraag welke halte ik moest hebben voor het gemeentemuseum.
Ik begrijp het wel, deze mannen (en/of vrouwen) krijgen dagelijks honderden van dit soort vervelende reizigers in hun tram die vermoeiende vragen beginnen te stellen.
Maar een buschauffeur uit Tweede-exloöermondschekanaal zou bereid zijn om je bij de deur van de boerderij af te zetten en je te helpen om je spullen ff naar binnen te dragen.
Bij wijze van.

Ik was vroeg. De deuren aan het einde van de lange gang werden nauwlettend door de inmiddels flink gegroeide rij bezoekers geobserveerd.
Na op het bankje bij de vijver vóór het museum nog enkele schaarse zonnestralen te hebben opgevangen, spoedde ik mij naar binnen.
Ik kwam in de rij achter twee mopperende dames te staan.
"Ik vind het geen stijl! Heb je net zo`n dure cursus van de Vrije Academie betaald, moet je voor een excursie tóch gewoon in de rij staan!"

Na het tonen van mijn jaarkaart begaf ik mij meteen naar boven.
Ik kwam uiteindelijk voor Freud en hoe prachtig de architectuur van het Gemeentemuseum ook was, ik had op die dag nog een druk programma.
Bij het horen van de naam Freud denken we meteen aan de beroemde psychiater.
Maar dat was Lucian`s opa Sigmund.
De inmiddels 85 jarige Lucian geniet wereldwijd ook grote bekendheid.
Onlangs werd een schilderij van hem voor een recordbedrag geveild. Ik meen zelfs het duurste schilderij ooit van een nog in leven zijnde kunstenaar.
Dan doe je het aardig goed.
Van Gogh zou zich drie keer omdraaien in z`n graf als ie dat hoorde... Altijd weer dat rotgeld!

Opa Sigmund en kleinzoon Lucian hebben tóch iets gemeen.
Ze verstaan beide de kunst om de ziel van de mens geheel bloot te leggen, hetzij elk op hun eigen wijze.
Lucian doet het met verf. Veel verf. soms zo pasteus dat er haast een reliëf ontstaat.
Je zou denken dat deze schilder met veel opgebouwde lagen verf te werk gaat maar het blijkt dat niets minder waar is. Na een dunne schets begint hij meteen vanuit het gezicht (model) gedetailleerd te schilderen waarna hij doorwerkt met het lichaam en de omgeving. Het schilderij voltooit zich als een soort legpuzzel. Je kan dat zien bij enkele studies waarbij de omgeving niet is geschilderd (helaas kon ik gen afbeelding vinden, maar je ziet hem voorbij komen op het overzichtsfilmpje op de site van het gemeentemuseum)

Voor de vegetarieërs onder ons is het bezoeken van de tentoonstelling een beproeving! Je ziet vlees. Veel vlees. Freud staat bekend om zijn naakten die in allerlei houdingen en standen genadeloos zijn afgebeeld. Op tv zag ik een programma waarbij een aantal mensen die niets hadden met musea en tentoonstellingen werden geconfronteerd met de schilderijen van Freud en ze werden verzocht om een eerlijk commentaar te geven. Interessant, knap gedaan, maar ik zou het niet boven de bank willen hebben, was de toelichting van één van de deelnemers. Pas toen Sam Drukker zijn visie over het waarom van naaktmodel gaf (ondermeer vanuit technisch oogpunt en hoe de schilder het model ziet) werden de ogen van de drie toeschouwers geopend en gingen ze anders naar de schilderijen kijken.
Interessant.

Het is, vind ik, dan ook goed om alvorens een tentoonstelling te bezoeken, iets te weten over de kunstenaar. Hetzij via een TV documentaire hetzij internet of een lezing. Ik mag dan ook graag "meeliften" met een rondleiding. Je hoort dan achtergronden of boeiende wetenswaardigheden. Ook in het gemeentemuseum was juist een rondleiding bezig. De vertelster wist veel maar presenteerde het m.i. een tikje overdreven, alsof het een kleuterklas betrof. Heel mooi was het om te zien hoe groot het verschil is tussen zijn vroege en zijn late werk.84c09ddb6843772989da462204006e23

Mij sprak een portret erg aan (zie afbeelding) 3981718lucianfreud omdat het bijna karikaturaal geschilderd is en omdat er schitterend met kleurvlakken is gewerkt die als het ware zo zijn opgebouwd dat daarmee de gezichtsuitdrukking van de man bepaald wordt. Ik schilder mijn eigen portretten vaak nét iets te glad en te natuurgetrouw en ben altijd geïnteresseerd in de wekwijze van andere kunstenaars en dan in het bijzonder de portretschilders. Vooral als er met vlakken wordt geschilderd en er een duidelijke verftoets zichtbaar is.

Mocht je nog gaan buurten in Den Haag, bijv. een bakkie doen bij Jan-Peter of gewoon een uitstapje, dan is een bezoekje aan Freud absoluut de moeite waard! En, mocht je nog tijd over hebben dan is er beneden een hele leuke tentoonstelling van de gebroeders Ooyens, een kunstenaarstweeling die qua uiterlijk en qua schilderen niet van elkaar te zijn onderscheiden!! En in het Mauritshuis naast het torentje van JP kun je je nog even vergapen aan the girl with the pearl earring, de Nederlandse Mona Lisa. Haar blik zal je niet snel vergeten! Het doet wat met je!

Binnenkort het volgende verslag: John Elliot Millais

Klaas-Jan